مسیر ایمن و بهینه «مصرف انرژی» در واحدهای مسکونی



اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها و افزایش متوسط ۵۰درصدی قیمت حامل های انرژی در کنار تاکیدها و هشدارهای ایمنی که در خصوص انتخاب درست وسایل گرمایشی و سرمایشی به خصوص وسایل گاز سوز این روزها به یکی از مهم ترین دغدغه های جامعه مهندسی تبدیل شده، ضرورت توجه به موضوع انرژی و نحوه تامین آن در واحدهای مسکونی را دوچندان کرده است.

 

نت شهر : به گزارش تاسیسات نیوز ، یکی از کلیدی ترین مواردی که در این زمینه باید به آن اشاره کرد این است که اصولا دو مقوله ایمنی سلامت و جان ساکنان یک ساختمان در ارتباط تنگاتنگی با مقوله مصرف انرژی است بنابراین، اولویت نخست در این زمینه، قبل از صرفه جویی در مصرف انرژی، حفظ سلامت مردم است.

امروزه شاهد هستیم با کاهش روزافزون سطح زیربنای ساختمان ها و لزوم ارتقا یا حداقل حفظ کیفیت هوای فضاهای مسکونی، فناوری های نوین در ساختمان از اهمیت فوق العاده ای برخوردار شده است.

در حال حاضر با کاهش پهنای دیوارها و ارتفاع سقف ها، مشکل عبور دادن دودکش از جداره ها، افزایش تعداد لوازم خانگی احتراقی با راندمان های حرارتی بالاتر در منازل مسکونی و نیز درزبندی بیشتر درها و پنجره ها و جلوگیری از تعویض هوا مواجه هستیم. این در حالی است که حد مجازگاز آلاینده CO دریک محیط مسکونی ۳۵ تا ۵۰ppm و محدوده تعریف شده برای سطح اکسیژن مناسب نیز ۱۸ تا ۲۱ درصد است که به طور مثال یک وسیله گازسوز معمولی که ایزوله از محل نصب نبوده وتخلیه محصولات آن نیز به دلیل ضعف های اجرای دودکش به خوبی صورت نگیرد می تواند به طور خطرناکی این توازن را برهم بزند.

  شروط کارکرد ایمن وسایل گازسوز

شروط کارکرد ایمن یک وسیله احتراقی عبارت است از:

تامین هوای لازم برای احتراق کامل (تهویه)

تعبیه سیستم اصولی خروج محصولات احتراق (دودکش)

  طبقه بندی لوازم گازسوز را بدانید

در استانداردها، لوازم گازسوز براساس نحوه تامین هوای موردنیاز برای احتراق و روش تخلیه گازهای ناشی از احتراق گروه بندی می شوند. براین اساس تمام لوازم گازسوز اعم از فن دار یا بدون فن دریکی از سه گروه عمده زیر قرار می گیرد:

لوازم گازسوز گروه A

این گروه از لوازم گازسوز، هوای لازم را برای احتراق از فضای نصب تامین می کنند و برای تخلیه گازهای ناشی از احتراق به تجهیزات خاصی نیاز ندارند. ظرفیت حرارتی این لوازم کمتر از ۷/۱۱ کیلووات است.

مثال های این گروه عبارت است از: اجاق گاز و بخاری بدون دودکش.

لوازم گازسوز گروه B

لوازم گازسوز گروه B عمدتا به دو زیرگروه B۱ و B۲ تقسیم می شوند. درهردو گروه هوای لازم برای احتراق از فضای نصب تامین می شود و در هردو نیز برای تخلیه گازهای ناشی از احتراق به تجهیزات خاصی نیاز است.

تفاوت لوازم گازسوز B۱ و B۲ در نوع این تجهیزات است.لوازم گازسوز گروهB۱ مجهز به کلاهک تعدیل است. در مقابل لوازم گازسوز گروه B۲، نیازی به کلاهک تعدیل ندارد. لوازم گازسوز گروه B۲ می تواند از نوع فن دار باشد.

مزیت لوازم گازسوز فن دار نسبت به بدون فن در تخلیه گازهای ناشی از احتراق آنها است که عبارتند از:

تخلیه اجباری و سریع گازهای ناشی از احتراق به وسیله فن

ایجاد فشار منفی در اتاق و کشیدن هوای بیشتر به داخل از منافذ درب ها و پنجره ها (غیرایزوله)

استفاده از دودکش های با قطر کمتر

طول کمتر دودکش و عدم نیاز به طول عمودی

سهولت نصب و انعطاف پذیری

به عبارت دیگر در وسایل گازسوز بدون فن با محفظه احتراق باز، هوای مورد نیاز برای احتراق از فضای نصب تامین شده و محصولات احتراق و گازهای سمی ناشی از آن نیز به صورت طبیعی و براساس اختلاف چگالی حاصل از اختلاف دمای این گازهای گرم با دمای هوای محیط بیرون و ارتفاع دودکش به فضای خارج ساختمان

تخلیه می شود.

به همین دلیل برای ایجاد این نیرو نیازمند طول عمودی برای دودکش با قطر و ترمینال مناسب و همچنین مجاری و کانال های مکفی برای انتقال هوای مورد نیاز برای احتراق به محل های نصب هستند. اما با به کارگیری فن در مسیر تخلیه محصولات احتراق علاوه بر کاهش چشمگیر قطر دودکش دیگر نیازی به طول عمودی نیز نخواهد بود.

لوازم گازسوز گروه C

در این گروه، هوای لازم برای احتراق از فضای نصب تامین نمی شود و برای تخلیه گازهای ناشی از احتراق به تجهیزات خاصی نیاز است.

مزیت این گروه از لوازم گازسوز نسبت به لوازم گازسوز گروه A و B در تامین هوای احتراق آنهاست. به این صورت که این گروه، هوای لازم را برای احتراق از فضای خارج ساختمان تامین می کنند و به هوای داخل فضای نصب نیازی ندارند و مشکل کاهش سطح اکسیژن فضای نصب پیش نخواهد آمد. این گروه از لوازم گازسوز از نوع فن دار هستند که مزیت تخلیه اجباری گازهای ناشی از احتراق را نیز دارند.

لوازم گازسوز گروه C

در لوازم گازسوز با محفظه احتراق بسته یا Room Sealed که گروه C را تشکیل می دهند، علاوه برآنکه گازهای سمی ناشی از احتراق به صورت اجباری (توسط فن) به خارج از فضای نصب هدایت می شوند، هوای موردنیاز برای احتراق نیز از خارج از فضای نصب تامین می شود. این مزیت سبب افزایش سطح ایمنی ساکنان می شود.

این مطالب زمانی اهمیت پیدا می کند مطابق مبحث ۱۷ مقررات ملی ساختمان برای ساختمان های عمومی (بالای ده واحد) و برای وسایل گازسوز با محفظه احتراق باز که مصرف گازی بیش از ۵/۱ مترمکعب در ساعت دارند و فضای نصب آنها کمتر از ۶۰ مترمربع است یا اصولا ساختمان با هر متراژی که درز درها و پنجره های آن مسدود شده باشد (مثل پنجره دو جداره)، لازم است هوای مورد نیاز برای احتراق از خارج فضای نصب تامین شود حال این عمل یا از طریق به کارگیری وسایل گازسوز فن دار محفظه احتراق بسته (نوع C) صورت می گیرد یا از طریق ایجاد دریچه هایی دائمی و بسته نشدنی که به هوای آزاد راه داشته و ابعاد آنها مطابق مبحث ۱۴ مقررات ملی ساختمان محاسبه و اجرا شده باشد.

تگ ها:
مطالب مرتبط
اعلام اسامی فرآورده های غذایی فاقد مجوز بهداشتی | فرآورده های غذایی غیر مجاز کدا م هستند|  اسامی تعدادی از فرآورده های غذایی غیرمجاز
اعلام اسامی فرآورده های غذایی فاقد مجوز بهداشتی | فرآورده های غذایی غیر مجاز کدا م هستند| اسامی تعدادی از فرآورده های غذایی غیرمجاز
سو آپ یعنی چه | قرارداد سو آپ چیست | سوآپ دوجانبه ریال - لیر چیست | فواید و مزایای سو آپ
سو آپ یعنی چه | قرارداد سو آپ چیست | سوآپ دوجانبه ریال - لیر چیست | فواید و مزایای سو آپ
جزئیات شرط تولید پراید تا دی‌ماه 97  | اعلام شدن شرایط تولید پراید توسط سایپا
جزئیات شرط تولید پراید تا دی‌ماه 97 | اعلام شدن شرایط تولید پراید توسط سایپا
نظرات