تو موبایل منو گشتی؟!



شاید بهتر باشد قبل از اینکه درباره لوازم شخصی صحبت کنیم، از خصوصیتی بگوییم که نه‌تنها در همه انسان‌ها بلکه در برخی حیوانات هم به درجاتی وجود دارد؛ یعنی احساس مالکیت که باعث می‌شود انسان به چیزهایی احساس تعلق‌خاطر کند و ترجیح دهد دیگران به آن دست نزنند.

نت شهر: احساس مالکیت گاهی در مورد وطن، شغل، محل زندگی، همسر و فرزند و گاهی درباره وسایلی است که فرد برای به دست آوردن و نگهداری آن زحمت کشیده یا تعلق‌خاطری نسبت به آن دارد.

بالا رفتن حس مالکیت با سن

هر چیزی می‌تواند وسیله شخصی شناخته شود و احساس مالکیت به وسایل شخصی به سن و جنس هم بستگی دارد. هر چه سن بالاتر می‌رود، این احساس پیشرفته‌تر می‌شود و فرد بیشتر ترجیح می‌دهد دیگران حد و حدودی را رعایت کنند و به حریم شخصی او وارد نشوند و به وسایل شخصی او دست نزنند.

وسایل شخصی در خانه

اما بحث ما بیشتر در مورد خانواده است. در خانه برخی وسایل مربوط به همه اعضاست و کسی نمی‌تواند آن را اختصاصی کند و بخواهد فقط خودش از آن استفاده کند ولی در همین خانه اتاق‌ها می‌توانند شخصی شوند. در این صورت حریم خصوصی فرد به شمار می‌روند و دیگران نباید وارد آن شوند. حتی پدر و مادر باید حد و حدودی را برای ورود به این حریم در نظر بگیرند.

حریم نوجوانی

البته وقتی سن فرزند از نوجوانی به سمت جوانی می‌رود، حریم خصوصی او محترم‌تر شناخته می‌شود و حتی والدین باید این حریم را رعایت کنند. این کار خود باعث ایجاد اعتماد و اعتمادبه‌نفس نوجوان و جوان می‌شود.

اگر پدر و مادر خواستند نظارتی هم داشته باشند، می‌توانند با اجازه فرزندشان این کار را انجام دهند یا در مورد این موضوع با او صحبت کنند. مثلا بگویند ما نگرانی‌هایی داریم که به این دلیل لازم است گاهی به حریمت وارد شویم.

احترام در کنار نظارت

در این مثال، در مورد اتاق شخصی اعضای خانواده گفتیم ولی نظارت و حفظ حریم شخصی شامل وسایل شخصی مثل تلفن‌همراه، کمد، رایانه و... هم می‌شود که در عین محترم شمردن این حس که شخص آن را وسیله شخصی می‌داند، حتما باید دیگران با اجازه فرد به آن نزدیک شوند.

دراز کردن پا از حریم خصوصی

اما گاهی ممکن است این حریم خصوصی، به حریم خصوصی دیگران آسیب بزند و آزادی آنها را سلب کند. در این صورت لازم است با کمک و همفکری این مشکل حل شود.

اختلاف در حریم ها

گاهی یکی از طرفین (زن و مرد) معتقدند تلفن‌همراه یا لپ‌تاپ و... وسیله شخصی‌اش ‌است و دیگری حق ندارد به‌هیچ‌وجه به آن دست بزند در صورتی که طرف مقابل چنین اعتقادی ندارد یا حس می‌کند همسرش چیزی را از او پنهان می‌کند.

ما یک وسیله شخصی داریم مثلا به اسم تلفن‌همراه اما از آن مهم‌تر قرارداد و اعتمادی است که باید بین زن و مرد وجود داشته باشد. یعنی تلفن‌همراه هم جزو وسایل شخصی است ولی برای اینکه سوءتفاهم‌هایی که گفتیم بروز نکند، باید پیشگیری کرد یعنی درست است که وقتی خانم و آقایی قصد دارند با هم ازدواج کنند، پیمان وفاداری با هم بسته‌اند و قرار شده همه چیزشان مشترک باشد، اما بهتر است حریم خصوصی همدیگر را حفظ کنند اما اینکه وسیله‌ای مثل تلفن‌همراه حتما شخصی باشد، یک قانون نیست و اشکالی ندارد که فردی آن را در اختیار همسرش هم بگذارد.

ترسیدن از هیچ

برای جلوگیری از بروز این اتفاق‌ها و کاشته‌نشدن تخم بدبینی، نباید حساسیتی در این زمینه ایجاد کرد مثلا نباید تلفن‌همراه قفل و رمز داشته باشد تا طرف مقابل احساس نکند چیزی از او پنهان می‌شود و این وسیله باعث جدایی است! اگر واقعا چیزی در تلفن‌همراه نباشد، اصلا دلیلی ندارد که چنین کارهایی انجام شود. اگر کسی به هیچ‌وجه نخواست چنین کاری انجام دهد، بهتر است طرف مقابل حساسیت نشان ندهد و به حریم خصوصی او احترام بگذارد.

مشت بسته

گاهی در زندگی یکی از طرفین بیش از حد برای خود حریم خصوصی قائل می‌شود و خیلی از وسایل را شخصی در نظر می‌گیرد که این هم مشکل‌ساز است. معمولا چنین افرادی برای خود حد و و حدود زیادی قائل‌اند و برای همسرشان کمتر حریمی در نظر نمی‌گیرند. در این صورت باید با آرامش و صحبت کردن سعی در حل مساله داشت. مخصوصا اوایل ازدواج این برخوردها و احساس‌ها چون زن و مرد هر کدام در خانواده‌های متفاوتی بزرگ شده‌اند و هنوز شناخت کاملی از هم ندارند، بیشتر است. می‌توان گفت آنها در این مرحله بیشتر در حال محک‌زدن یکدیگر هستند و می‌خواهند طرف مقابل را بسنجند و پس از مدتی از حساسیت‌ها کم می‌شود ولی وقتی این رفتار غیرمتعارف بود، باید سعی کرد از همان ابتدا مشکل حل شود.

منبع: زندگی مثبت

تگ ها:
مطالب مرتبط
نقد تند و تیز حسین راغفر به حسن روحانی
نقد تند و تیز حسین راغفر به حسن روحانی
راهکار رفع مشکل اقتصاد ایران: سم زدایی دارایی بانک ها
راهکار رفع مشکل اقتصاد ایران: سم زدایی دارایی بانک ها
آیا ورشکستگی بانک ها حقیقت دارد؟ آیا بانک های ایران واقعا ورشکسته هستند؟
آیا ورشکستگی بانک ها حقیقت دارد؟ آیا بانک های ایران واقعا ورشکسته هستند؟
نظرات