حسن روحانی ، اصلاح‌طلب یا انقلابی دو آتشه



دولت او حالا ۹ ماهه شده است. ۹ ماه پس از آن ۸ سال کابوس‌وار ! او حداقل در همین ۹ ماه نشان داده و ثابت کرده مرد با شخصیت، باوقار ...

به گزارش نت شهر:نه ماه از روی کار آمدن دولت آقای حسن روحانی می‌گذرد، دولتی که قرار بود با روی کار آمدنش، ملتی را که در عصر احمدی‌نژاد گرفتار شده بودند، نجات داده و به افقی پر امید و با تدبیر رهنمون سازند، اینکه در طول این نه ماه تا چه اندازه روحانی و کابینه اش موفق بوده اند، قضاوتی است که اگر نشود بهتر است، زیرا چرخی که قرار است به دست روحانی بچرخد، در طول این نه سال چنان له و از کار افتاده شده است که برای راه بردنش به حداقل چیزی که نیاز است، زمان است!

در این گیر و دار تعمیر چرخ بزرگ ایران، گروهی «خودجوش» چوب‌های خود را آماده کرده‌اند تا لای این چرخ بگذارند تا زمین بخورد و  خوشحال شوند. غافل از اینکه این چرخ اگر زمین بخورد و امید ملتی نا امید شود، اولین جریانی که از آن ضرر می‌کند همین عزیزان خودجوش هستند. تاریخ معاصر ایران پر از حرکات خودجوشانه غیر منطقی و عاری از انصاف و تعقل است، که بیشترین ضربه ها را به حرکت‌های آزادی خواهانه مردم ایران وارد کرده است. همین حرکات خودجوش بود که در جریان ملی شدن صنعت نفت، مصدق را در یک نیم روز از نخست‌وزیری به زیر کشید و قافله پیشرفت مردم ایران را دهه‌ها در تاریخ عقب انداخت. امروز نیز متاسفانه این حرکات خود جوش رفته رفته به بحران‌های سیاسی در کشور منجر خواهد شد و تمرکز دولت را برای حل مهمترین دغدغه مردم بر هم خواهد زد.

شاید شروع این خود جوشش‌ها! با مرگ پروفسور فرای، ایران شناس آمریکایی و داستان وصیت او، به منظور دفن در ایران بود که عزیزان خود‌جوش، مانع از خاک‌سپاری کسی در ایران شدند که همین چند وقت پیش از دست محمود احمدی‌نژاد، لوح تقدیر و خانه‌ای در اصفهان دریافت کرده بود، و این نشان می‌دهد که خود جوشیت! این عزیزان ربطی به جاسوس بودن فرای فقید و اذیت شدن زاینده‌رود! به واسطه دفن فرای و به خطر افتادن هویت اسلامی-ایرانی این شهر ندارد، که اگر آن مرحوم جاسوس بود، زنده‌اش که جاسوس‌تر می‌بود تا جنازه‌اش! و این درجه از جوشش تنها به این خاطر است که رئیس دولت دیگر از عزیزان خود‌جوش نیست و عاقله مردی است که در برهه کنونی جوشش و خودجوشی را به صلاح ایران نمی‌داند.

داستان فاز دوم جوشش در شبه مستند «من روحانی هستم» کلید می‌خورد، گروهی خودجوش، خودجوشانه تصمیم می‌گیرند که تکه‌هایی از فیلم‌های آرشیو را دانلود کنند. و تکه خاطرات مک فارلین و ریگان و محسن رضایی و هاشمی رفسنجانی و حسن روحانی را کنار هم بچینند که نتیجه بگیرند روحانی اصلاح‌طلب نبوده، انقلابی دو آتشه بوده، که در ارتش سال ۵۸ حجاب را اجباری اعلام کرده، که در  ۱۸ تیر ۷۸، نقش اساسی داشته است، یا نه بگویند روحانی الان به شخصیتی سازشکار تبدیل شده است که در حال فروختن منافع ملت به قیمت ناچیز است؟ این شبه مستند، به هر تعبیر و تفسیری ساخته شده است، ابدا مهم نیست، مهم این است که چرا اکنون اکران می‌شود؟

مذاکرات ایران با پنج قدرت بزرگ جهان در مسیری دشوار در حال به نتیجه رسیدن است، در داخل ایران با اجرای فاز دوم هدفمندی اقتصاد بیمار ایران در کما به سر می‌برد، جهانی به نظاره نشسته است تا سرنوشت ملتی را ببیند که راهش را خودش انتخاب کرده است و اکنون در داخل ایران گروهی خودجوشانه سعی می‌کنند تاریخ را تکه‌پاره کنند و روحانی عجیب و غریبی را از آن بیرون بکشند که معلوم نیست به چه درد این روزهای ایران می‌خورد، و عزیز خودجوشی که به نمایندگی از خودجوشان، شبه مستند روحانی در کنفرانس محرمان خودجوش به سوالات پاسخ می‌دهد و اعلام می‌کند که من شناسنامه دارم و هرچه ساخته ایم مستند است و فیلم‌ها و مدارکش هم موجود! خواهر خودجوش عزیز! روحانی به قدمت سن و سال ما، بحران دیده است. او روحانی است با همه اوج و فرودهایش، روحانی که ملتی چشم امید به او دارند، کدام بصیرتی به شما اجازه می‌دهد که چنین امیدی را اینگونه تدوین کنید؟

داستان فاز سوم جوشش‌ها، در همایش دلواپسان در سفارت سابق آمریکا آغاز می‌شود، همایشی که تمام بهاریون و پایداری‌ها، حضور بهم می‌رسانند و به هر صورتی که می‌توانند به سیاست خارجی دولت روحانی می‌تازند، نویسنده این سطور در این نکته که برای تمرین دموکراسی باید اجازه نقد درست به همه گروه‌های مخالف داده شود، شکی ندارد، چه بسا همین همایش دلواپسان نیز نقطه عطفی در تاریخ دولت روحانی به حساب آید که در آن اجازه داده شده است که گروهی هرچند به ناحق به سیاست خارجی و وزیر و حتی رئیس‌جمهور تندترین حملات لفظی را داشته باشند.

اتفاقی که در هشت سال گذشته و به رغم تمام فعالیت‌های فلسفی سعید جلیلی به عنوان مسئول پرونده هسته‌ای، و به رغم چندین قطعنامه کمرشکنی که اکنون ملت و دولت به واسطه آنها به استیصال رسیده‌اند، نیافتاد و هیچ عزیز خودجوشی، دلواپس نشد، و ابدا هم معیشت و اقتصاد و سلامت ایرانیان را در خطر نابودی قرار نگرفت. اینان همان مدعیان ولایت‌مداری هستند که روزانه چندین نفر را به جرم داشتن زاویه با رهبری به انواع تهمت‌ها مهمان می‌کنند و اکنون جلوتر از رهبری، به کسانی انگ وطن‌فروشی می‌زنند که قطعا با مشورت رهبری قدم در این راه گذاشته اند.

طرفه آنکه، همین دوگانگی رفتاری پایداران دلواپس، مردم را به شبهه می‌اندازد که اینان دلواپس چه هستند؟ منافع ملی یا هزاران میلیارد پول بیت المال که در حساب‌های امثال خاوری و زنجانی خوابید تا هزاران بیمار سرطانی به دلیل کمبود و نبود دارو به خواب ابدی روند؟

فاز چهارم جوشش‌ها در همین چند روز گذشته و با تجمع خود جوشان عفاف و حجاب در تهران برگزار شد، و عده‌ای با اعتراض خواستار برخورد نیروی انتظامی با بدحجابان شدند. نظم عمومی را مختل کردند و خواسته هایشان را فریاد کردند. اما جای بسی تاسف است که این خودجوشان عزیز هنوز به این نکته واقف نشده‌اند که اصلاح پوشش و حجاب و فرهنگ از راه فریاد و زور و گشت ارشاد امکان پذیر نیست.

این همان رکن رکین اسلام است که می‌فرماید «لا اکراه فی الدین» یعنی دینی که به زور گشت و فریاد و ترس تحمیل شود، نه دردی از جامعه برطرف می‌کند نه از شخص، اما اگر مضمون این سخن گوهربار را که می‌فرماید «ای رسول اگر نرم خو و مهربان نبودی بی شک از اطرافت پراکنده می‌شدند». سرلوحه کار خود قرار دهیم می‌توانیم به جامعه‌ای محمدی‌تر امیدوار باشیم. ورنه با جوشش‌های فصلی و جناحی که نمی‌توان موهای بانوان کشور را پنهان کرد.

جوشش‌های بی قانون که از حمله به کنسرت‌های خوانندگان مجوز دار گرفته تا سخنرانی سید حسن خمینی دامنه فعالیت شان گسترش یافته است برای بدنه نظامی که برخواسته از مردم است سمی مهلک است، چون ایشان در اعمال رفتارشان افراط را جایگزین تعقل کرده‌اند و با اعتدالی سر جنگ دارند که بیش از هر چیزی باید در فضای کشور وجود داشته باشد و ای کاش خودجوشان، خودجوشانه، خویش را اصلاح می‌کردند تا ایران هم روی آرامش ببیند نه اینکه یکی از پیران این جماعت، برای رییس‌جمهور مملکت آرزوی اتمام عمر در همین دوره 4 ساله اول مسئولیتش نماید!

اما آخر سخن با همه ایرانیان شریفی است که با انگیزه‌های رنگارنگ به روحانی رای دادند. بیاییم سخن او را در آخرین گفتگوی تلویزیونی‌اش بپذیریم که صریحا گفت: «من همه وعده‌هایی که داده‌ام را در خاطر و یاد دارم و فراموش نکرده‌ام فقط کمی صبور باشیم» بپذیریم. دولت او حالا 9 ماهه شده است. 9 ماه پس از آن 8 سال کابوس‌وار! او حداقل در همین 9 ماه نشان داده و ثابت کرده مرد با شخصیت، باوقار و قائل به حیایی است که می‌ارزد بیش از این به او فرصت داد تا بتواند همه قول‌هایش را در حد وسع و مسئولیتی که دارد، جامه عمل بپوشاند.

9 ماهی که حتی در حوزه اقتصادی هم بابت آن همه خرابی و حیف و میل 8 ساله فرصت اندکی است، و شاید فقط به جمع کردن و پرداخت بدهی‌های کشور (از میلیاردها دلار وام معوقه به بانک جهانی گرفته تا میلیاردها معوقه پیمانکاران  و 100 میلیارد تومان بدهی دو باشگاه ورزشی! و .....) کفاف بدهد، چه برسد به حوزه‌های فرهنگ و سیاست داخلی و...! لذا مهربانانه ناچاریم سخن او را بپذیریم و او و تیمش را حداقل با اندکی «صبر» در مقابل با این حجم تخریب، توهین و افترای خودجوشان یاری نماییم.

منبع:بهارنیوز

تگ ها:
مطالب مرتبط
چرا بقایی با زنبیل قرمز به دادگاه رفت | علت این که  بقایی با زنبیل قرمز به دادگاه رفت چه بود| عکس حمید بقایی با زنبیل قرمز در دادگاه
چرا بقایی با زنبیل قرمز به دادگاه رفت | علت این که بقایی با زنبیل قرمز به دادگاه رفت چه بود| عکس حمید بقایی با زنبیل قرمز در دادگاه
ماجرای عاشقی باراک اوباما | نامه عاشقانه باراک اوباما به عشق دانشجوییش
ماجرای عاشقی باراک اوباما | نامه عاشقانه باراک اوباما به عشق دانشجوییش
معرفی کردن وزرای پیشنهادی علوم و نیرو توسط روحانی به مجلس |  آیا وزرای پیشنهادی علوم و نیرو مشخص شدند
معرفی کردن وزرای پیشنهادی علوم و نیرو توسط روحانی به مجلس | آیا وزرای پیشنهادی علوم و نیرو مشخص شدند
نظرات