لطفاً بد اخلاق ها بخوانند



"خ" مثل خشونت، خیانت، خباثت، خساست، ... اما نه! چرا از مثال‌های خوب شروع نکنیم؟ "خ" مثل خوبی، خوشرویی، خوش اخلاقی، خوش گویی، .... به نظرتون چقدر آدم خوب و خوش اخلاقی هستین؟ یه ذره؟ دو ذره؟ یا اصلاً خوب نیستین؟

از اینکه بهتون می‌گن بد اخلاق خیلی کیف می‌کنین؟ احساس می‌کنین بیشتر پر جذبه می‌شین یا اصلاً می‌پرسین که چرا باید خوش اخلاق باشین؟

راستی چرا خیلی از ما فکر می‌کنیم که با بداخلاقی احترام بیشتری را از سایرین به دست می‌آوریم، در صورتی که از طرفی "بد اخلاقی" را نیز عملی مذموم تلقی می‌کنیم.

تقریباً عادت کرده‌ایم که بدرفتاری دیگران را از بی شخصیتی و نفهمی آنان در نظر بگیریم و کج خلقی خودمان را حق مسلم و معلول شرایط بپنداریم.

حال واقعا چرا نمی‌توانیم با یکدیگر خوب صحبت کنیم، به یکدیگر لبخند بزنیم، به هم احترام بگذاریم و یا شخص خوش رفتار را "ساده لوح" خطاب نکنیم؟

به گزارش ایسنا، روانشناسان "خوش اخلاقی" را عملی خیرخواهانه و برخاسته از ذات یاری رسان انسانی تعریف کرده‌اند که ذات انسانی در ازای این رفتار، پاداشی را طلب نمی‌کند.

در پاسخ به اینکه چرا بعضی، آدم‌های خوش اخلاق و مهربان را "ساده لوح" خطاب می‌کنند، "آدام فیلیپس" روانشناس و "باربارا تیلور" تاریخ نویس در کتابی با نام "On Kindness" این گونه تفکر را ناشی از "منیّت" آدمی در مقابل سایرین می‌دانند که با رشد و بالغ شدن وی نوعی حالت تدافعی را در پی می‌گیرد و در این حالت است که انسان متوجه تفاوت بین خود و دنیای اطراف می‌شود و قصد دفاع از موجودیت خود را پیدا می‌کند.

به واقع کسی که "'خوب بودن" را بد می‌پندارد هنوز نتوانسته این حالت دفاعی خود را با بلوغ اجتماعی و حس همزیستی انسانی خود تطبیق دهد. این گونه افراد معمولا انسان‌های خوب را مشکوک، کارهای پسندیده را ناشی از یک نیاز سرکوب شده و یا حتی نشانه مطیع بودن می‌پندارند.

در حقیقت فارغ از هر نوع تفکری، اخلاق خوب به این معنی است که دیگران را آزرده خاطر نسازید. مثلا هنگام شنیدن جکی که آنقدرها خنده‌دار نیست، بخندید، با تمام وجود مخاطب کسی باشید که با شما صحبت می‌کند حتی اگر حرف‌های او برایتان جذابیتی ندارد، نگاه‌های لبخندآمیزی به دیگران داشته باشید، دیگران را با ضمیر "تو" خطاب نکنید و هزاران عمل دیگری که همه ما از خوب بودن آن آگاه هستیم ولی گاهی خودمان را به آن راه می‌زنیم.

طبق تعریف دکتر "گوردون لیوینگستون"، خوش اخلاقی چتری است برای مفاهیمی نظیر همدلی، بخشندگی، سخاوت، صبر، سازگاری، شفقت.

وی در رابطه با خوش اخلاقی می‌گوید: "کیفیت روابط ما با سایر افراد را "خوش اخلاقی" تعیین می‌کند. اگر خواهان قدرت، ثروت و منزلت اجتماعی هستید، بدانید که بدون اخلاق خوب این امور میسر نمی‌شوند. لذت بردن از همگی این موارد ذکر شده نیز بسته به خوب بودن شما دارد. تنها زمانی از زندگی خود لذت می‌برید که این لذت را نیز با دیگران تقسیم کنید."

در کتابی دیگر با عنوان "The Power of Nice" نویسنده، نه تنها خوش خلقی را لزومی برای دستیابی به "ذات ثانویه" برشمرده بلکه آن را مانند بذری توصیف کرده که در آخر میوه‌های دلپذیری که همان اهدافمان می‌باشد را در اختیار قرار می‌دهد و کج خلقی را به میکروبی تشبیه کرده که گرچه تاثیرش را به طور آنی بر جای نمی‌گذارد اما به آرامی شما و اطرافیانتان را آلوده و بیمار می‌کند.

در مقاله "The Effect of Human Kindness" نیز فواید بسیاری برای خوش اخلاقی ذکر شده است؛

از اثرات روانی خوش خلقی، افزایش خوشحالی، سرافرازی، رضایتمندی، نشاط شخصی و کاهش بروز اختلالات روانی نظیر افسردگی است چرا که احساس مفید بودن و همراهی اجتماعی با افراد را به شخص خوشرو می‌دهد.

کاهش فشار خون بالا، تنظیم گردش خون، آرامش خاطر، تسکین درد (از سردرد تا کمردرد) و کاهش اسید اضافی معده و حتی اثرات مثبت در بیماری‌هایی نظیر لوپوس، آرتریت و بیماری‌های قلبی و عروقی نیز از فواید خوشرویی عنوان شده است.

اگر شما هم از آن دست افرادی هستید که برایتان مشکل است انسان خوبی باشید می‌توانید با تمرین‌های آسان خود را به آدمی خوش خلق تبدیل کنید.

در همین مقاله انجام کارهای ساده‌ای مانند تعریف کردن از دوستان، گفتن یک "متشکرم" ساده به مغازه داران یا رانندگان اتوبوس و تاکسی، داشتن لبخندی مهربان بر لب یا دادن صدقه، گام‌های کوچک اما مهمی در "خوش اخلاقی" ذکر شده است.

البته ما ایرانی‌ها همواره از سوی تاریخ نویسانی مثل "گزنفون" فیلسوف و مورخ یونان باستان و همچنین شاگرد سقراط و همدرس افلاطون شهره به خوش خلقی بوده‌ایم؛

وی در این رابطه می‌نویسد: آنها (ایرانیان) تنها پرسش‌هایی را مطرح می‌کردند که پاسخ دادن به آنها می‌توانست خشنود کننده باشد، و تنها به شیوه‌های شوخی می‌کردند که خوشحال کننده بود؛ همۀ شادمانی آنها به دور از اهانت و بدخواهی بود و از گفتن سخن‌های تلخ به یکدیگر خودداری می‌کردند.

امروزه نیز نویسندگان و شاعران ایرانی برای اینکه گاهی برای مذمت بداخلاقی، به ما تلنگری بزنند ضرب المثل‌ها و حکایات شیرینی نوشته‌اند که یکی از آنان را با عنوان "بنازم این سر را که تا به حال نشکسته" برگرفته از سایت iribnews، نیز برای چاشنی این گزارش باز نویسی می‌کنیم:

عده‌ای در یک مهمانی دور هم جمع شده بودند و راجع به مسائل مختلف با هم صحبت می‌کردند. در بین کسانی که در جمع نشسته بودند یکی از آنها خیلی خوش اخلاق بود و هیچ وقت با کسی دعوا نمی‌کرد یکی از آدم‌های آن جمع رو به شخص خوش اخلاق می‌کند و به دوستش می‌گوید: بنازم این سر را که تا حالا نشکسته.

دوستش می‌گوید: تا حالا سر او نشکسته؟

دوستش ادامه می‌دهد برای اینکه هیچ وقت با کسی دعوا نکرده است.

دوستش می‌گوید: من امروز سر او را می‌شکنم.

بعد از تمام شدن مهمانی مرد خوش اخلاق بیلی بر می‌دارد و به سمت مزرعه حاصلخیزش می‌رود و آب را باز می‌کند تا مزرعه‌اش را آبیاری کند، در همان موقع مردی که گفته بود امروز سر این مرد خوش اخلاق را خواهد شکاند جلوی آب را می‌گیرد و بنا می‌کند به آبیاری بیابان. مرد خوش اخلاق که متوجه بسته شدن آب می‌شود از راه دور و با صدای بلند می‌گوید: "آهای، خدا پدرت را رحمت کند، هر کس که هستی هر موقع آبیاریت تمام شد، آب را ببند که بیاید."

آن مرد از برخورد و عکس العمل مرد خوش اخلاق خجالت می‌کشد و جلو آب را باز می‌کند و می‌گوید: "بنازم این سر را که تا به حال نشکسته"

حال اگر شما هم نمی‌خواهید نه سر خود و نه دیگری را بشکنید "خوش اخلاق" شوید!

تگ ها:
مطالب مرتبط
جزییات خودکشی زن در ایستگاه دروازه دولت | علت خودکشی زن و پرت کردن خود جلوی مترو
جزییات خودکشی زن در ایستگاه دروازه دولت | علت خودکشی زن و پرت کردن خود جلوی مترو
علت صوت و دست زدن مردم در هنگام اعدام آتنا اصلانی | کودکان خود را به چنین مکان هایی نبرید
علت صوت و دست زدن مردم در هنگام اعدام آتنا اصلانی | کودکان خود را به چنین مکان هایی نبرید
جزئیات زلزله ۴. ۴ ریشتری صحنه کرمانشاه | خسارات زلزله 4. 4 ریشتری صحنه در استان کرمانشاه
جزئیات زلزله ۴. ۴ ریشتری صحنه کرمانشاه | خسارات زلزله 4. 4 ریشتری صحنه در استان کرمانشاه
نظرات