معرفی زبان پی اچ پی

پس از آن که توانستیم وب سایتی کاملاً جذاب با استفاده از زبان های اچ تی ام ال و جاوا اسکریپت به علاوه سی اس اس طراحی کنیم باز هم وب سایت ما یک وب سایت استاتیک خواهد بود. در صورتی که بخواهیم تمایزی مابین یک وب سایت استاتیک با یک وب سایت دینامیک قائل شویم بایستی بگوییم که یک وب سایت استاتیک به هیچ وجه با کاربر تعامل نخواهد داشت. به عبارت دیگر کاربر فقط و فقط این امکان را خواهد داشت تا اطلاعاتی که برای مشاهده در نظر گرفته شده اند را روئیت نماید اما این در حالی است که وب سایت های دینامیک این امکان را به کاربران می دهند تا بتوانند در سایت ثبت نام کنند، وارد ناحیه کاربری خود شوند، در خبرنامه ثبت نام کنند، به پایگاه داده مرتبط با سایت دسترسی پیدا کنند و بسیاری امکانات دیگر.
برای آنکه بخواهیم وب سایت دینامیک طراحی کنیم مجبور به استفاده از زبان های دیگری هستیم که برای این کار طراحی شده اند که از آن جمله می توان به زبان های پی اچ پی، دات نت، جاوا، کلدفیوژن و ... اشاره کرد. محبوب ترین زبانی که برای طراحی وب سایت های دینامیک مورد استفاده قرار می گیرد زبان پی اچ پی است که متن باز بوده، رایگان است، فراگیری آن راحت است و در نهایت به خوبی با زبان اچ تی ام ال قابل ادغام می باشد.
زبان پی اچ پی هم به مانند زبان جاوا اسکریپت زبانی Scripting است. به عبارت دیگر در پاسخ به یک رویداد یا درخواست کاری را انجام می دهد. تنها تفاوتی که زبان پی اچ پی با زبان جاوا اسکریپت دارد این است که زبان جاوا اسکریپت یک زبان سمت کاربر است اما این در حالی است که زبان پی اچ پی یک زبان سمت سرور است. به عبارت دیگر زبان جاوا اسکریپت در مرورگر کاربر اجرا می شود اما زبان پی اچ پی وب اپلیکیشنی تحت عنوان پی اچ پی اجرا می گردد که روی سرور نصب است.
در واقع از آنجا که زبان پی اچ پی ساختار خاص خود را دارا است و به کارگیری از آن نیازمند آشنایی با مفاهیم دیگری همچون وب سرور، برنامه نویسی شیئ گرا، لوکال هاست و ... دارد، در این دوره مورد بررسی قرار نخواهد گرفت.